Stefan Elsen is beeldend kunstenaar en ex-mijnwerker van de koolmijn van Zolder. Zijn kunstwerken zijn vaak ‘locatieprojecten’ die de kracht en betekenis van ‘plaatsen’ accentueren of bevragen.  Zijn werk last confession is sinds dit seizoen een nieuwe rubriek in Man bijt hond op VRT.

‘The last confession’ is een biechtstoel in een hedendaags perspectief. De vormgeving van het kunstwerk is gebaseerd op de biechtstoel, welke deel uitmaakt van ons collectief geheugen. De biechtstoel was een controlemiddel van de kerk. Buiten amusante anekdoten die zijn overgebleven, was de biecht dikwijls gedwongen door een ongezonde nieuwsgierigheid van de ‘geestelijke’. Het aankweken van schuldgevoelens en de angst voor de hel en verdoemenis wanneer je iets zou verzwijgen, maakte deel uit van hun perverse macht.

Om te peilen naar het geloof in Vlaanderen zijn er andere kanalen. Iedereen weet dat ieder jaar het aantal kerkbezoekers afneemt. Steeds meer en meer kerken komen leeg te staan, waarna een herbestemming zich opdringt.
Mijn bedoeling is om deze biechtstoel in een hedendaags perspectief te plaatsen. Hebben we nog een ‘houvast’? Hebben we een ‘houvast’ nodig? Welke zijn de echte waarden in ons leven?
Wat vroeger zonde was, is nu dagelijkse praktijk: Leugens worden als waarheid verteld, feiten worden ontkracht, beelden worden vervormd, wetenschappelijke waarheden verdraaid, desinformatie, de klimaatcrisis ontkend…

Het kunstwerk, op het snijvlak tussen architectuur en religie, bestaat uit metalen buizen en geperforeerde platen in klaverbladmotief. Dit motief verwijst naar het gebruik ervan in biechtstoel, waar het de scheiding vormde tussen de ‘zondaar’ en de ‘geestelijke’. De gotische stijl refereert naar de architectuur in kerken en kathedralen. Net als vroeger de gesprekvoering vrij intiem gebeurde, is deze biechtstoel opgesplitst in twee delen. Elk met een eigen schuifdeurtje, zodat beiden partijen kunnen instemmen om een gesprek te voeren. De roestkleur en de scheve opstelling duiden op de achteruitgang en het verval van het geloof in Vlaanderen.

Mag dit kunstwerk een uitnodiging zijn voor contemplatie… Iemand uit te nodigen voor een conversatie… Een interactie uit te lokken…
Misschien was ‘het te biecht gaan’ wel een imperfectum!